zondag 31 augustus 2014

Klavertje 4

We hebben een leuke tuin, ruim, veel groen, mooie planten, gezellige verlichting, fijne zitplaatsen en gras. Ach dat gras...dat is niet echt goed gelukt al zeg ik het zelf. Op de een of andere manier wordt het nooit wat met ons gras, al jaren is het niks en wordt het dus ook niks. Ons gras heeft her en der wat kale plekken, kuilen, er groeien soms paardebloemen, er groeit onkruid en weet ik veel wat nog meer en zelfs hele stukken van het gras zijn bedekt met klavertjes. 
Het vol-met-van-alles-wat-er-niet-thuishoort- gras

Een doorn in het oog van manlief mag ik wel zeggen. Natuurlijk zijn er wat halfslachtige pogingen gewaagd om er nog wat van te maken, bijzaaien, bemesten en dat soort werk. Weinig succesvol zoals je ziet. Oh er is vast nog wat van te maken als we er serieus werk van zouden maken, iets met verticuteren enzo. Maar daar hebben we tot op heden geen zin in. Dus blijft het gras zoals het is compleet met kuilen, klavertjes, kale plekken en what not. 

Onlangs werd ik echter wel aangenaam verrast door ons lelijke gras. Dochterlief vond in het gras niet één, maar maar liefst twee klavertjes vier. Ikzelf heb in mijn jeugd echt nooit een klavertje vier gevonden en geloof me, ik heb er naar gezocht! En dan nu ineens zomaar in onze eigen tuin vindt mijn derde lid van ons eigen klavertje vier (te zoetsappig deze I know, maar toch) er zelfs twee. Dat moet toch gewoon meant to be zijn! Geluk vinden in je eigen achtertuin. Wat is ons gras toch fantastisch. Ha!

Onze klavertjes vier

Geen opmerkingen:

Een reactie posten