vrijdag 19 september 2014

De voetbalfamilie

Ik ben een voetbalmoeder. Onze beide heertjes voetballen. Niet onaardig ook (if I may say so). Elke zaterdag rukken wij met het hele voetbalminnende gezin uit, op naar de wedstrijden. Ik sta graag langs de lijn. Ik ben trots op de jongens en moedig ze aan. Geen zorgen, ik schreeuw heus niet wat ze wel of niet moeten doen, dat weten ze zelf wel, dat heeft de coach ze nl al verteld. 

Er is ook een voetbalopa. En een voetbaloma. Zij staan ook graag langs de lijn en missen zelden een wedstrijd. Trouwe fans. Voetbalopa is net zo gek op voetbal als zijn kleinzoons. En dus neemt hij ze mee naar wedstrijden en gaan ze zomaar naar een training kijken van hun grote helden. Blijer kun je ze (alle drie) niet maken volgens mij. Wij zijn een voetbalfamilie. Bestaat zoiets als een voetbalfamilie? Ja? Ok, dat zijn wij. Nee? Ok, dat zijn wij.  
De heren met Terrel Ondaan
Er bestaat voor de jongens niet veel buiten voetbal, ze leven voor voetbal. Naast het feit dat ze zelf de hele dag voetballen zowel bij de club als daarbuiten, volgen ze ook de eredivisie en de Champions league uiteraard. Ze hebben favoriete spelers en favoriete clubs en ook de eigen toekomst is voor beide heren al duidelijk. Dat ze profvoetballer worden staat wat hen betreft buiten kijf. Zo wil zoonlief 1 eerst bij PSV aan de bak en daarna op naar Real Madrid. Zoonlief 2 kiest eerst voor Willem II en zal dan zijn broer vergezellen bij Real Madrid. Het kan maar vast duidelijk zijn.    


Ik vind het mooi dat ze zo’n duidelijk doel voor ogen hebben. Who knows, misschien wordt het gewoon werkelijkheid. Ik zal me vast eens gaan verdiepen in de Spaanse huizenmarkt en mijn taalboeken Spaans eens opsnorren. Want hee, je bent een voetbalmoeder of niet!

2 opmerkingen:

  1. Leuk logje!! En wat leuk dat je een voetbal mama bent.

    Geweldig dat je kids zo'n plezier hebben aan het voetballen
    dat zullen vast super prof voetballers worden ;)

    BeantwoordenVerwijderen