vrijdag 26 september 2014

Die nachten, oh die nachten…..

Sure, statistisch gezien hebben wij best wel veel kans dat onze nachtrust verstoord zal worden door een wakker kind. Hoe meer kinderen, hoe meer kans namelijk, dat spreekt voor zich. Hadden we kunnen weten, natuurlijk, maar oh boy het wordt nu wel een beetje te gortig...

Op de een of andere manier zit er iets ”in de mix” waardoor maar liefst 3 van de 4 draken slaap highly overrated vinden. Ze missen een slaapgen ofzo. Ik geef hiervan onmiddellijk manlief de schuld want dit kan toch zeker niet aan mij liggen?! Ik ben dol op slapen! Hoezo de kinderen dan niet?! Blijft maar één conclusie over. Anyway, moving along...

Niet-slapend-kind nr 1 vond overdag slapen not done. Actief kereltje, erbij zijn, alles meemaken en de wereld ontdekken enzo is veel belangrijker dan slapen. Slapen is voor baby’s moet hij gedacht hebben. Hoe zwaar ook, want ja het is de eerste en je weet van voren niet meer dat je van achteren leeft, (wat een slechte uitdrukking is dit zeg!) was ik maar wat blij dat hij de nachten wel doorsliep. 

Niet-slapend-kind nr 2 deed er gewoon nog een schepje bovenop. Niet alleen sliep hij nauwelijks, als hij dan weleens sliep was dat bij voorkeur overdag helaas. 's Nachts had hij het te druk met krijsen. Urenlang. Gekmakend. Ik lieg niet als ik zeg (ik zeg natuurlijk helemaal niks, maar typ dit gewoon op mijn kick-ass Macbook) dat pas vanaf zijn vierde jaar het slapen beter ging, als in de zin van, eindelijk gewoon doorslapen! 

En toen was daar ondertussen slapend-kind nr 3. Och wat een verademing. Als je dochterlief in bed legde, zowel overdag als 's nachts, ging ze gewoon slapen! Niet huilen, niet krijsen, niks, gewoon duimpje erin en gaan. Wow. Zij maakte alle gebroken, wakkere nachten in één klap goed. Zo kon het dus ook. Fijn. 

Niet-slapend-kind nr 4 doet de euforie van nr 3 echter snel vergeten. Ze hangt een beetje tussen zoon 1 en 2 in qua slapen. Al maandenlang zijn de nachten gebroken. Door een krijsend klein meisje enkele keren midden in de nacht. Overdag, pas de problème, maar die nachten....
Overdag gekiekt, dat moge duidelijk zijn.


Wat ons gaande houdt is het besef dat het ooit, someday echt beter zal gaan. Tot die tijd is het slaap sprokkelen daar waar we kunnen, er zijn voor dreumeslief 's nachts, zo nu en dan een logeerpartijtje regelen en this too shall pass op repeat in mijn hoofd...

2 opmerkingen:

  1. Ha! Ik heb jouw kind nr. 1, 2 en 4 ook in huis! Kind nr. klinkt als een eitje (en dan bedoel ik geen lulletje maar als een makkie), doe mij die ook maar dan! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen