dinsdag 23 september 2014

Parijs....ach good old Parijs.

Parijs….ach good old Parijs. Het was alweer zo’n twee jaar geleden dat ik er was dus het mocht wel weer een keer. Ik ben dol op Parijs. Wie niet?! Ho wacht, stop, strike that question! Laat me maar in de waan want ik, ik ben dol op Parijs. 

Ik ben er al vaak geweest, maar ik blijf er naar toe willen. Altijd samen met manlief, soms met kids en liefst zo om de twee jaar. Geen idee waarom. Parijs heeft iets magisch wat mij betreft. Hoewel ik ook heus wel zie dat Parijs buiten de veelal prachtige architectuur en de rijke geschiedenis eigenlijk gewoon een vieze stinkstad is. Letterlijk bedoel ik. Parijs stinkt. Jak. Maar dat neem ik (en met mij miljoenen anderen) voor lief. Ook is het er te druk, gehaast, vaak onvriendelijk, heus niet allemaal pracht en praal (heb je die geasfalteerde trottoirs weleens bekeken?!), individualistisch en o ja, het stinkt er. Had ik al gezegd dat het er stinkt? Maar toch…


Blij dat ik de meeste stadstrekkers al eens gezien heb van dichtbij, erop of erin, blijft er tijd over voor het ontdekken van nieuwe juweeltjes in de stad. Parijs te voet is the latest wat man en mij betreft. We hebben afgelopen weekend heel wat kilometers gemaakt on foot (ode aan de birkenstock, ja ja je leest het goed want als ik 1 ding heb geleerd in Parijs, is het wel dat het serieus geen drol uitmaakt wat je aanhebt HA!). 

Al lopend zie je nog eens wat nieuws. Een prachtige boekwinkel bijvoorbeeld, zo eentje die je alleen uit de film kent. Metershoge boekenkasten (inclusief oud trapje om overal bij te kunnen uiteraard) met prachtboeken erin, een pianospelende jongen zomaar ineens op de eerste verdieping, een apart leeszaaltje met lieve gezellige mevrouw die je wegwijs maakt en de sfeer die ervoor zorgt dat je daar ter plekke gewoon uren wilt gaan zitten lezen in de oude leren fauteuils (dit mag! maar kan niet, want met mij vonden ook dertig triljoen andere bezoekers dit een bijzondere plek dus je kon er je kont nauwelijks keren). Shakespeare and Company, onthoud die naam. 


Heel veel gezien en gedaan, maar wat Parijs vooral bijzonder maakt is het simpele feit dat manlief en ik er samen de oh’s en ah’s beleven. Simple as that en meer is ook niet nodig. Jusqu'à deux ans! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten