woensdag 15 oktober 2014

De herfst en ik

Er is al veel geschreven over de herfst in bloggerland. Als ik alles moet geloven wat ik lees, is het merendeel dol op de herfst en is het een fantastisch seizoen.

Er wordt volop geschreven over mooi gekleurde bladeren aan de bomen, gezellige herfstwandelingen gevolgd door heerlijke warme chocolademelk met slagroom. Lekker een boekje lezen voor de open haard. De tips en DIY’s vliegen me om de oren om mijn huis gezellig in herfstsferen te krijgen. Dat soort dingen. Ook las ik zelfs op twee verschillende blogs dat het toch ook wel een heel erg groot voordeel is dat je je benen niet hoeft te scheren in de herfst want de blote benen verdwijnen in lange broeken of maillots. Nou jaaaaa zeg! Serieus?!

Ik ben een toch ietwat andere mening toegedaan wat de herfst betreft.

Die prachtig gekleurde bladeren waar ik allemaal over lees vind ik toch vooral op de grond in mijn tuin wat betekent dat ik zowat elke dag de boel moet vegen wil er niemand uitglijden en zijn nek breken over de natte bladerzooi. 

En tsja herfstwandelingen, wat zal ik ervan zeggen? Het klinkt allemaal zo heerlijk idyllisch, gezellig met je kroost erop uit, zij lekker genietend en onderzoekend in het bos, blozende wangetjes van de kou en dan lekker ergens opwarmen aan een kop warme chocolademelk met slagroom. In de praktijk betekent dit bij ons echter dat de heren meteen in de weerstand schieten bij alleen al het opperen van een wandeling want wandelen...wat is daar nou aan?! Zij willen gewoon voetballen of in bomen klimmen desnoods, maar wandelen....Nee. Resultaat; twee zeurende chagrijnige heren tijdens de wandeling. En de dochters hebben een hele andere interpretatie van wandelen dan de man en ik. Grote dochter is niet zo’n fan van wandelen en wil het liefst na 5 minuten al gedragen worden wat wij dan weer niet willen en het betekent vooral voorkomen dat de dreumes in stinkende sloten duikt of paddestoelen opeet ofzo. Dus nee, voor ons geen herfstwandelingen gevolgd door warme chocolademelk. Ik doe niet eens aan warme chocolademelk. 

Lekker rustig een boekje lezen voor de open haard. Hoe dan?! Ik heb vier kinderen en geen open haard. 

En waarom zou ik mijn huis in herfstsferen willen brengen? Wordt het dan gezelliger? Tuurlijk als de kinderen de behoefte zouden hebben om kastanjepoppetjes te maken of kunstwerken van bladeren of weet ik wat, be my guest. Maar de kinderen missen (net als de man en ik) een knutsel en/ of fröbel gen. Dus blijft het huis gewoon zoals het is. Zonder pompoenen, bladeren of kastanjes binnen. Wel zo overzichtelijk.  

En dan dat niet scheren. Nee echt. Als ik een klomp zou hebben, zou ’ie breken. Alsof ik het leuk zou vinden als de man ineens alle persoonlijke verzorging zou laten varen alleen omdat het seizoen verandert. Ja doei!

Maar het allerergst vind ik de regen! De enorme hoeveelheid regen! Het is zo eh...nat. En dat zorgt er dan toch voor dat we allemaal net wat minder naar buiten gaan. Terwijl wij eigenlijk ontzettende buiten-mensen zijn. Dus worden we allemaal zo nu en dan erg onrustig en vervelend van dat vele binnen zitten. Dan lijkt het huis toch af en toe te klein voor ons zessen. Iedereen lijkt elkaar een beetje in de weg te zitten. En dat dan niet eens voor de open haard... 

Nee, de herfst en ik zijn geen vrienden. Zullen we ook nooit worden. Doet u mij maar gauw een ander seizoen.

2 opmerkingen:

  1. Misschien kun je zo'n dvd kopen van een brandend haardvuur? ; )

    De dingen die je zegt zijn inderdaad ook een kant van de herfst. Maar ik vind het toch een gezellig seizoen. Wel balen dat je geen kachel hebt. Want die zijn echt wel heel gezellig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahahaha ja zo'n DVD! Goeie tip. Inderdaad, met kachel of open haard zou het al een stuk beter zijn ja..... ach, ik sla me er wel doorheen ;-)

      Verwijderen