maandag 3 november 2014

Dinner time

Soms eten we iets waarvan ik bij voorbaat al weet dat het geen goedkeuring kan wegdragen van het kroost. Eigenlijk is dat alles wat niet lijkt op aardappelen, vlees en groenten. Ik weet al exact hoe er zal worden gereageerd op het moment dat duidelijk wordt wat de pot schaft. ’ah bah zeg, dat ga ik echt niet eten’, ’nee hè dat lust ik niet hoor’ om maar wat te noemen.  

Het weerhoudt mij er echter niet van om dergelijke ”vieze” maaltijden te bereiden en voor te schotelen. Onder het mom van eten wat de pot schaft. En gewoon omdat ik er wel zin in heb. En omdat ik het leuk vind om nieuwe dingen te proberen. En omdat ik het een goed idee vind om af te wisselen. En omdat ik zelf echt totaal niet blij word van aardappelen, vlees en groenten. Saai! Dus eten we -in mijn ogen dan- gevarieerd en gezond. Waar dus vooral mijn heertjes niet echt blij van worden. 

Voor de heren geldt qua eten ’doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ en ’wat de boer niet kent dat eet ’ie niet’. Maar voor alles is een eerste keer. Mooi wel.  

Dus, redelijk vaak wordt er nogal teleurgesteld gereageerd rond etenstijd. Door de jongens. En dan eet de oudste het heus nog wel gewoon op. Ook al vindt hij het niet lekker, of vindt hij het raar wat we eten. Hij heeft gewoon altijd honger en kiest eieren voor zijn geld. De jongste zoon eet gewoon niet. Weigert in alle toonaarden. Al jarenlang overigens. Standvastig mannetje. De meiden zijn wel altijd enthousiast. Gewoon over het feit dat we gaan eten. Wat we dan eten maakt niet uit. Ze zijn nogal dol op eten. Ze eten met smaak. Altijd. En alles.  

Eh...Tot gisteren. Gisteren haalden beide dames ook hun neus op voor de avondmaaltijd. Wat krijgen we nou? Nog nooit meegemaakt. Van de jongens had ik het verwacht. Maar niet van mijn allesetende dametjes. Mijn dames die genieten van culinaire hoogstandjes (oké, wellicht overdrijf ik nu een beetje). Mijn dames die niet opkijken van een olijf hier of daar, waar brie erin gaat als zoete koek, die smullen van avocado’s, quinoa, linzen, kruiden, knoflook, vis en what not. Of misschien was dat het juist wel. Het was te gewoontjes. Zat ik dan met mijn doodgewone zuurkoolschotel. 

Maar niet getreurd, vanavond mogen ze alle vier nog een poging wagen. Er bleef nogal veel over namelijk. 


2 opmerkingen:

  1. Met vijf kinderen heb ik er ook altijd wel eentje die moeilijk doet... Daarom zorg ik er gewoon voor dat in ieder geval één persoon het lekker vind: Ik.

    BeantwoordenVerwijderen