maandag 24 november 2014

Sinterklaastijd

Maandagmorgen 6 uur en het hele spul is al wakker. Nu is dat op zich niet echt iets bijzonders. Dit komt zelfs redelijk vaak voor. Sowieso is iedereen altijd voor half 7 wakker. Maar laat ik daar niet teveel bij stilstaan. Het is een feit en ik heb me er bij neergelegd. Niet over nadenken. 

Het verschil zit ’m nu in het feit dat de drie grootsten zowat uit bed vliegen. Zonder iets te hoeven zeggen kleden de heren zichzelf aan. Zomaar, helemaal uit zichzelf. En binnen drie seconden zo ongeveer. En ze pakken zowaar zelf hun gymkleren al! De grote dochter wordt door de grote zoon mee aangekleed (en het was een prima combi moet ik zeggen die hij heeft uitgekozen) en ze staan alle drie te stuiteren totdat de dreumes wordt aangekleed door één van ons. Dat is net een brug te ver, aan luiers verschonen en stoeien met rompertjes doen ze niet. En dat hoeft ook niet, laat dat duidelijk zijn. 

De reden van deze fijne, vrolijke, stuiterende doch soepel lopende, vredelievende en behulpzame start van de dag is een viertal schoenen. Die schoenen staan beneden, in de huiskamer. Niet voor de open haard want die hebben we dus niet (verzin daar maar eens een verhaal omheen zonder de kinderen de stuipen op het lijf te jagen. ’Maar HOE komt ’ie dan binnen?! En kunnen inbrekers dat dan ook?’ Enter sleutelpiet). 

En er zit wat in, in die schoenen. En dat weten ze. 

Dus wordt hun geduld tot het maximale op de proef gesteld als de man en ik zelf eerst nog even douchen en de dreumes aankleden. Tot dan het moment daar is dat ze naar beneden mogen. Hè hè. Eindelijk. Ze duwen elkaar nog net niet van de trap in hun haast naar beneden te komen. 

De inhoud van de schoenen wordt goedgekeurd (dat is ook weleens anders). Iedereen weer blij. Zij met hun presentjes en wij met de rust en lieve vrede. De ochtend verloopt verder als een geoliede machine. 

Wat vier schoenen in deze tijd van het jaar zoal kunnen bewerkstelligen op de vroege ochtend. Goh.  


2 opmerkingen: